Een trage schildklier of hypothyreoïdie is een van de meest voorkomende hormonale aandoeningen in België. Naar schatting heeft 2 tot 5 procent van de bevolking een traag werkende schildklier, met een hogere frequentie bij vrouwen. Een endocrinoloog is de specialist die deze aandoening diagnosticeert en behandelt.
Wat is hypothyreoïdie?
Bij hypothyreoïdie produceert de schildklier onvoldoende schildklierhormonen (T3 en T4). Deze hormonen reguleren de stofwisseling van het hele lichaam. Een tekort leidt tot een vertraging van bijna alle lichaamsprocessen. De meest voorkomende oorzaak is Hashimoto thyreoïditis, een auto-immuunziekte waarbij het immuunsysteem de schildklier aanvalt. Andere oorzaken zijn schildklieroperaties, bestraling, jodiumtekort of bijwerkingen van bepaalde medicijnen.
Symptomen van een trage schildklier
De symptomen ontwikkelen zich vaak langzaam en worden daarom soms toegeschreven aan veroudering of stress. Herken je een van deze klachten? Vermoeidheid en lusteloosheid, gewichtstoename ondanks normaal eetpatroon, kouwelijkheid (altijd koud hebben), droge huid en broos haar, trage hartslag, obstipatie, spier- en gewrichtspijn, stemmingswisselingen of depressie, concentratieproblemen en vergeetachtigheid, een opgezet gezicht en heesheid, en bij vrouwen menstruatiestoornissen.
Diagnose
De diagnose wordt gesteld via een bloedtest waarbij TSH (thyroid stimulating hormone), T3 en T4 worden gemeten. Bij hypothyreoïdie is TSH verhoogd en zijn T3 en T4 verlaagd. De huisarts kan de eerste screening doen, maar bij twijfel of complexe gevallen verwijst hij door naar een endocrinoloog. Bij een vergrote schildklier (struma) of knobbels wordt vaak ook een echografie gemaakt.
Behandeling met medicatie
Hypothyreoïdie wordt behandeld met levothyroxine, een synthetische vorm van het schildklierhormoon T4. De medicatie wordt eenmalig per dag ingenomen, 30 tot 60 minuten voor het ontbijt, met een half glas water. De dosering wordt individueel bepaald op basis van gewicht, leeftijd en ernst van de aandoening. Regelmatige bloedcontroles (elke 6 tot 12 weken in het begin, daarna jaarlijks) zijn nodig om de juiste dosering te bepalen.
Voeding en leefstijl
Bij een trage schildklier zijn er een aantal voedingstips die kunnen helpen. Zorg voor voldoende jodium (via vis, zeewier, gejodeerd zout), selenium ( paranoten, tonijn, eieren) en zink (vlees, noten, peulvruchten). Vermijd overmatige inname van rauwe koolsoorten (broccoli, bloemkool, spruitjes) en soja, omdat deze de schildklierfunctie kunnen remmen. Overleg met je endocrinoloog of het zinvol is om supplementen te nemen.
Conclusie
Een trage schildklier is een goed behandelbare aandoening. Met de juiste medicatie en regelmatige controle kunnen de meeste mensen een normaal leven leiden zonder klachten. Herken je de symptomen bij jezelf? Laat dan een bloedtest doen bij de huisarts.
Disclaimer: Dit artikel is informatief van aard en vervangt geen medisch advies. Raadpleeg een arts bij schildklierklachten.